Volumemeting van voorraadhopen

De GNSS-methode wordt beperkt door waar een mens kan staan. De landmeter loopt over de kruin en de teen en zoveel van de wand als veilig is, en meet om de paar meter een punt. Het oppervlak tussen de punten wordt geïnterpoleerd, en de delen van de hoop die niemand kon belopen — een steile wand, de kant waar een lader werkt, een ingezakt deel — worden over de breedste gaten geïnterpoleerd. Bij een onregelmatige hoop is de interpolatie een wezenlijk deel van het volume, en het is het deel dat niemand heeft gemeten.

Het cijfer moet vervolgens standhouden. Een hoopvolume bepaalt een factuur aan een klant, een maandvoorraad die op de bandweegschaal wordt afgestemd, of een voorraadopgave waar een accountant vragen bij kan stellen. Als de meting en de bandweegschaal van elkaar afwijken, kan de meting niet laten zien welke punten zijn gemeten en welke zijn aangenomen. En de landmeter heeft de ochtend doorgebracht op grond die inzakt, op een terrein met rijdende machines.

Een langeafstandsscanner legt het oppervlak vast, niet een steekproef ervan. Artec Ray II op een statief naast de hoop neemt alles in beeld op met 1,9 mm op 10 m, 5,3 mm op 40 m, in minder dan twee minuten per standpunt; twee of drie standpunten dekken een grote hoop, en Artec Twins registreert ze met GNSS tot één oppervlak in het mijnraster. Het volume wordt berekend tegenover de ingemeten basis uit miljoenen gemeten punten, en het rapport toont het oppervlak waar het uit komt.